30 آذر اولین سالگرد فقدان مهدی تختی برادر بزرگ جهان پهلوان تختی است و همین موضوع بهانه ای شد تا نوشته ای از پهلوان مصطفی تاجیک منتشر کنیم که حال او نیز در میان ما نیست.

تختي واژه اي آشنا و اعتباري براي ورزش ايران زمين.

پهلوان پهلوانان ، افسانه نبود
برخی با لبهایشان می خندند و برخی با چشم هایشان ، اما او با همه چهره اش می خندید . وقتی می خندید ، چشم های او بر پهنه وسیع صورتش گم می شد . آن چنان که گویی هرگز چشمی براین صورت نبوده است . سیمای کودکی او نیز غیر از این نبود : پوست سوخته ، گونه های پر و چاق که وقتی می خندید اصلا چشم های او پیدا نبود و بچه های خانی آباد که شوخ اند و نکته گیر می گفتند:
وقتی غلام می خواهد بخنده چشمها شو یک جایی قایم می کند ! و غلام  که مهربان و پر خنده بود از شوخی خوشش می آمد باز هم می خندید. اصلا همیشه می خندید .

جهان پهلوانا ، صفاي تو باد                        دل مهرورزان ، سراي توباد
 
جهان ورزش ، هرگز ياد ندارد ، قهرماني با اينهمه عاشق و سپاسگزار ....
به راستي ، كه را سراغ داريد، تا اين اندازه محبوب و ستودني ؟

همه مي دانند منصور مهدي زاده سه بار در سالهاي 1961، 1962 ، 1965 ، قهرمان جهان شد و در شمار 3طلايي هاي تاريخ كشتي ايران است. اما اينكه بعد از آن ناكامي در المپيك 1960 رم با وجود شايستگي كامل براي دريافت مدال آنچه بر او در المپيك 1964  توكيو رفت قابل توجه است كه در ذيل به شرح كشتي ها و دلاوريهاي او در بازيهاي المپيك توكيو بپردازيم كه هر دلي را به درد مي آورد.