مردان كوشا و پرتلاش ايران زمين از دير باز براي رسيدن به قله هاي رفيع موفقيت جنگيدند، همواره بر اين قله ها پرچم ايران به چشم مي خورد و به رسم جوانمردي و پهلواني هر كه اين قله را پيموده است دست جوانترها را گرفته و در مسير افتخار با تكيه بر تجربيات خود پا به پا همراهي شان مي كند و ورزش كشتي كه پهلواناني نامدار پرورانده نيز از اين قانون ملي  جدا نبوده و همواره بزرگان كشتي راهبر و رهنماي نامجويان بوده اند.

يكي از اركان اساسي موفقيت در كشتي مربي است و با نگاه به تاريخ زندگي قهرمانانت بزرگ در مي يابيم كه همگي در سايه مربيان دلسوز و آگاه پله هاي ترقي را پيموده اند. بنا به نظر بسياري از اهالي فن مربي گري استعداد وشم خاصي دارد كه در وجود معدود قرماناني يافت مي شود، چه بسا بسياري از قهرمانان بزرگ نتوانسته اند مربيان بزرگ شوند.

در تاريخ كشتي ايران تا قبل از شروع دوره كلاسيك معمولاً آموزش فنون توسط پيشكسوتان و كهنه سواران انجام مي شد اما پس از شروع اين دوره مربيان سازنده وآگاهي پديدار شدند تا ورزشي را كه از نياكان به
ارث برده بوديم مبدل به پرافتخارترين ورزش كشورمان كنند.

از نسل اول مربيان خارجي نظير سائيم آريكان و آندم برگ گرفته تا بزرگاني چون حاج عبدالحسين فيلي، حبيب الله بلور، كيومرث ابوالملوكي، رحمت الله غفوريان، حسن سعديان، پرويز سيروس پور و...
از نسلهاي گذشته تا تورج ظفري، محمود اسماعيل پور، اكبر فلاح، علي شكري پور و بسياري از زحمتكشاني كه حقي بر اين ورزش ديرين دارند.

با راه اندازي بخشي به نام سازندگان كشتي بر اين باوريم تا از تمامي بزرگواراني ياد كنيم كه عمر شريف خود را صرف خدمت به جوانان نموده اند و قهرمانان و نامداراني بس بزرگ به كشتي دنيا معرفي نموده اند.